Masz wyj¹tkowy cel w ¿yciu.
Zosta³eœ wybrany.
Wyspa ciê oczekujê.
DZIEÑ DOBRY, LINCOLN SZEŒÆ ECHO
WYKTYTO NIEREGULARNY TRYB SNU
PROSZÊ UDAÆ SIÊ NA BADANIE
Wszystko ze mn¹ w porz¹dku.
STANU ZDROWIA
WYKRYTO NADMIAR SODU
PROSZÊ ZG£OSIÆ SIÊ DO CENTRUM ¯YWIENIA
{y:i}Dzieñ dobry.
{y:i}Poziom ska¿enia wynosi 85%.
Brakuje mi lewego buta.
{y:i}Jeœli da³oby radê, {y:i}to chcia³bym te¿ inny kolor.
- Dzieñ dobry. - Dzieñ dobry.
- Co s³ychaæ, Lincoln? - Brakuje mi buta.
- Obci¹³eœ siê? - Tak.
Dziêkujê.
Za co?
{y:i}- Jest 19 Lipca 2019 roku. - Kolejny dzieñ w raju.
{y:i}Starkweather Dwa Delta. {y:i}Twój czas nadszed³.
{y:i}Przeprowadzasz siê...
na wyspê.
Jestem Starkweather Dwa Delta.
{y:i}W³aœnie spe³ni³o siê {y:i}najwiêksze marzenie mojego ¿ycia.
{y:i}By³em z wami dopiero szeœæ miesiêcy. {y:i}Wygra³em na loterii.
{y:i}To ja, Starkweather.
{y:i}Mogê wyjœæ na zewn¹trz {y:i}i oddychaæ œwie¿ym powietrzem.
{y:i}Pop³ywaæ w oceanie. {y:i}Nie mogê uwierzyæ, ¿e wygra³em.
{y:i}Nazywacie mnie pan popularny. {y:i}Wiem. To w³aœnie ja.
{y:i}Mo¿e siê wam to nie podoba, {y:i}ale to jest coœ niesamowitego.
{y:i}Jadê na wyspê. {y:i}Ale bêdê mia³ ubaw.
{y:i}Ale widzê was tam ze mn¹. {y:i}Dacie radê.
{y:i}- Wygra³em! {y:i}- To by³a loteria tego tygodnia.
Mamy niepokój w windzie 12.
{y:i}Jego ostatnie chwile, {y:i}przed wyjazdem na wyspê.
{y:i}Ostatni¹ woln¹ od ska¿enia {y:i}strefê na ziemi.
Szczêœciarz, nie?
{y:i}Ty te¿ mo¿esz wygraæ. {y:i}Kolejna loteria ju¿ dzisiaj.
Jak d³ugo tu jesteœ?
Dwa lata.
A ty?
- Trzy. - Trzy.
A ja jestem ju¿ siedem.
Wychodzi na to, ¿e jestem najwiêkszym przegranym tej loterii w pomieszczeniu.
Jestem przegrany.
{y:i}Proszê pana...
{y:i}Tak, Pan.
{y:i}Proszê podci¹gn¹æ rêkaw.
{y:i}Gandu Trzy Echo.
By³ pan ju¿ karany za powodowanie publicznych niepokojów.
Mia³em ma³y emocjonalny problem.
{y:i}- Mo¿na stwierdziæ, ¿e ju¿ min¹³? - Jak najbardziej.
Ju¿ czuje siê lepiej.
- ¯yczê, wiêc mi³ego dnia. - Nawzajem.
{y:i}Pamiêtaj, b¹dŸ uprzejmy, {y:i}mi³y oraz pokojowy.
{y:i}Zdrowa osoba, to szczêœliwa osoba.
Lincoln Szeœæ Echo. Do wyboru: owoce i owsianka.
- Nie ma dziœ bekonu? {y:i}- U nas nie ma bekonu.
W takim razie, poproszê dwa œrednio przysma¿one jaja i kie³baski.
Oraz francuskie tosty z cukrem.
Nie mam czasu na twoj¹ paplaninê Echo.
{y:i}Co mam podaæ?
Ruszaj siê.
Zaskocz mnie czymœ.
Niespodzianka.
Pychota.
Nastêpny.
Patrz i ucz siê.
Nastêpny. Jordan Dwa Delta.
- Witaj kochanie. {y:i}- Czeœæ.
- Do wyboru masz jaja, owoce i jogurt. {y:i}- Poproszê, jaja.
Gdzie by³aœ ostatnio? Têskniliœmy za tob¹.
Mi³o mi to s³yszeæ, kochanie. Do³o¿yæ ci coœ jeszcze?
- Trochê bekonu i cukier. - Proszê bardzo.
Piêæ kawa³ków, proszê.
Dziêkujê.
- Widzia³em, co za³atwi³aœ. - Nie w¹tpiê.
- Wracasz do diety, co? - ¯artujesz, uwielbiam to.
Lepiej jedz, bo bêdziesz potrzebowa³ w nocy wiele energii.
Czy to wyzwanie?
Obiecujê, ¿e nie bêdê ciê mêczyæ.
Proszê siê rozdzieliæ i znaleŸæ miejsca.
{y:i}Kto szuka Sally? Powiedzia³ Dick.
{y:i}Ja, powiedzia³a Jane.
{y:i}Nie mogê znaleŸæ Sally.
{y:i}Wstañ Dick. {y:i}Wstañ i pomó¿ mi znaleŸæ Sally.
{y:i}Czy jest tu Sally?
Doktor Merrick pana oczekuje.
Co znowu zrobi³eœ, twardzielu?
Proszê pana.
- Chcia³ pan siê ze mn¹ zobaczyæ? - Tak.
Proszê.
Usi¹dŸ, proszê.
- Jak siê dziœ miewa Lincoln Szeœæ Echo? - Chyba nie najlepiej.
Dlaczego?
To, ¿e jestem ci¹gle tutaj oznacza nie jest za dobrze.
Masz raczej negatywne nastawienie.
Naszym zadaniem jest sprawiaæ ¿ebyœ by³ szczêœliwy.
- ¯eby wszystko by³o dobrze. - Rozumiem.
Twoje akta dowodz¹, ¿e masz regularny kontakt z Jordan Dwa Delta.
- Nie ma tu prawa przeciwko przyjaŸni. - Sk¹d¿e, doceniamy j¹.
- Ale wasza bliskoœæ nas niepokoi. - Znam zasadê dotycz¹c¹ bliskoœci.
Na innych polach wypadasz ca³kiem nieŸle.
Praca, sport...
Ale analiza wykaza³a zmiany w twoim metabolizmie.
I zacz¹³eœ miewaæ koszmary.
Twierdzi pan, ¿e ze mn¹ jest coœ nie tak?
Opowiedz mi o swoim œnie.
Za ka¿dym razem jest tak samo. Jestem na ³odzi i p³ynê ku wyspie.
£ódŸ? Jakiego rodzaju ³ódŸ?
- Jest niez³a. - Narysuj j¹, proszê.
P³yniesz, wiêc, w kierunku wyspy. Co nastêpuje dalej?
- Tonê. - Naprawdê?
- Dlaczego? - Nie wiem. Ty mi powiedz.
- Mo¿e boisz siê wygranej. - Dlaczego mia³bym siê baæ?
Ty mi powiedz.
Co ciê trapi Lincoln?
To...
To ¿e...
Dobra. We wtorek dostajemy tofu.
Zastanawiam siê, kto decyduje o tym, ¿e wszyscy musz¹ lubiæ tofu.
I co to w ogóle jest, tofu?
Dlaczego nie mogê dostaæ bekonu? Budzê siê ka¿dego ranka...
a na œniadanie nie czeka na mnie bekon.
Pogadajmy o bia³ym kolorze. Dlaczego wszyscy s¹ ubrani na bia³o?
Nie mo¿liwe jest zachowanie czystoœci. Za chwilê robiê siê szary.
Chcê to wyczyœciæ, ale ktoœ robi to za mnie i uk³ada wszystko w szafie.
Ale kto to jest? Kim jest ta osoba, bo ja nie wiem.
Chce znaæ odpowiedzi! I chcê ¿eby by³o coœ wiêcej!
Coœ wiêcej?
Coœ wiêcej ni¿ tylko czekanie do wyjazdu na wyspê.
Lincoln...
{y:i}te pytania le¿¹ w twojej naturze.
{y:i}Zdajesz sobie sprawê {y:i}jakim jesteœ szczêœciarzem?
¯e prze¿y³eœ ska¿enie.
¯e natura pozostawi³a ciê, abyœ móg³ odbudowaæ nasz gatunek.
To jest twój cel, Lincolnie.
A ty? Czy ty nie jedziesz na wyspê?
Nie.
Jestem odpowiedzialny za dalsze funkcjonowanie tej instytucji.
Dlatego ja, mój personel i prze³o¿eni nie mo¿emy wygraæ na loterii.
Poka¿.
NieŸle rysujesz.
Renovatio.
- Co to znaczy? - Nie wiem. To pojawia siê w moim œnie.
- Chcia³bym ci zrobiæ kilka badañ. - Jakich badañ?
Mi³ych badañ.
ChodŸ ze mn¹.
Usi¹dŸ.
U³o¿ymy ciê wygodnie.
Oprzyj siê.
To mia³y byæ mi³e testy.
To synaptyczny test mózgu. Ca³kowicie bezpieczny.
{y:i}Nie bój siê, nie bêdzie bola³o.
- Boli. - Nieprawda.
- Prawda. - Niemo¿liwe.
Naprawdê bardzo boli.
{y:i}Mikro sensory przejd¹ {y:i}twoim nerwem wzrokowym.
Bêd¹ zbieraæ informacje przez nastêpne 24 godziny.
Potem wydalisz je z moczem.
I to ju¿ mo¿e boleæ.
SpóŸni³eœ siê Szeœæ Echo.
- Nie nudzisz siê przy tym? - Przy czym?
- Przy tym. - Nie zastanawia³em siê nad tym.
- A ja tak. - O czym?
O tej nudnej pracy. Co my tu w ogóle robimy?
Mówi¹, ¿e karmimy linie nutreinowe. Ulepszamy nasz pokarm.
- To chyba dla nas dobre. - Nie zastanawia³eœ siê nad niczym?
Gdzie prowadz¹ te tuby?
Zaczynamy tu ,a potem leci prosto tam.
{y:i}Widzieliœcie nowego? {y:i}Siedem Foxtrot.
{y:i}ZnaleŸli kolejnego ocala³ego. Ci¹gle ich znajduj¹,
Pewnie jutro wygra na loterii.
Prosto na dó³ i do dziury.
Teraz ty spróbuj. Na dó³ i do dziury.
Do dziury. Tego ci nie wolno.
Czy oni wszyscy s¹ tak g³upi po przejœciu odka¿ania.
Skoro taki z ciebie m¹drala to odpowiedz mi na to.
- Loteria powinna byæ losowa, prawda? - Tak.
A co jeœli nie jest? Jeœli to jest oszustwo.
Oszustwo?
Pracowa³em nad tym. Spójrz na to.
Sprawdzi³em ostatnie 20 osób, jakie pop³ynê³y na wyspê.
Równie¿ kobiety. Potrzebne im do rozrodu.
Co to jest?
Wzi¹³em imiê ka¿dego z nich i skupi³em siê na jego pozycji w alfabecie.
Tak jak zacz¹³em z dwoma Echo Piêtnaœcie.
- Wiesz, o co mi chodzi? - Nie.
Jeœli byœ mnie s³ucha³ to zrozumia³byœ, ¿e jeœli po³¹czysz te liczby...
i podzielisz je przez iloœæ...
podzielisz je przez iloœæ ludzi.
- Dobra. - To bêdzie 2500.
Wiesz co wychodzi? J-O-N-E-S
- Wygram dziœ loteriê. - Jesteœ ju¿ spakowany?
- Nie. - Panowie.
Podokuczam trochê Foxtrotowi.
Prosto do dziury.
- Ma coœ na... - Sp³ywaj.
- Wszystko dobrze? - Alarm 15, potrzebna pomoc medyczna.
- Zróbcie jej miejsce. - Wszystko bêdzie dobrze.
- Uspokój siê i oddychaj. - Proszê o krzes³o.
- Dobrze? - Ju¿ czas.
- Jedziesz na wyspê. - Razem jedziemy.
Szczêœciara. Do zobaczenia wkrótce.
WyprowadŸcie j¹ na krzeœle.
Dziêkujê.
To jest na prawdê fair.
Proszê siê cofn¹æ.
Wracajcie do pracy.
{y:i}To jest nie fair.
Nie lubiê tej galarety. Przyprawia mnie o md³oœci.
Obs³uga. Komputer znowu wysiad³.
Znów coœ pad³o. Pójdê do kolesi z sektora szóstego.
WeŸ mój klucz, ubierz skafander i wracaj szybko.
Oczywiœcie.
{y:i}- Co ty tu robisz. - Przyszed³em siê z nim zobaczyæ.
Wszêdzie ciê szuka³em.
- Co? - Wszêdzie ciê...
- Nie s³yszê. - Mówiê, ¿e wszêdzie ciê szuka³em.
Jeœli ulegniesz tu ska¿eniu to nie obwiniaj mnie potem o to.
- Jak siê masz, Mc? - Co ty tu robisz?
- Mój chip znów siê usma¿y³. - Chip siê usma¿y³.
Myœlisz, ¿e ile razy jeszcze na to pójd¹?
Na co siê gapicie?
Masz jeszcze trochê tego towaru?
Akurat jest przerwa. ChodŸ.
Masz na mnie z³y wp³yw. Pewnie, dlatego tak ciê lubiê.
Jak jest tam ,gdzie ¿yjesz? W sektorze 5.
Tak jak w pozosta³ych.
Lubiê tu przychodziæ. Rozmawiaæ.
Wiêkszoœæ prze³o¿onych nie lubi rozmawiaæ.
No.
WejdŸ do biura.
- To twoje znajome? - Niektóre.
Gdzie ich ubrania? Co jest z doktorem Merrickiem?
Mówisz o tym, ¿e wygl¹da tak sztywno jakby mia³ miot³ê w dupie?
Tak.
To kompleks Boga.
Wszyscy lekarze s¹ tacy. Myœl¹, ¿e wiedz¹ wszystko.
Kto to jest Bóg?
Jeœli czegoœ strasznie pragniesz, zamykasz oczy i o to prosisz.
Bóg to ten, który ciê wtedy ignoruje.
Racja.
- Jesteœ potrzebny na stanowisku. - Ju¿ idê.
Oddaj mi.
Sk¹d to bierzesz?
Mam stare zapasy.
Z przed ska¿enia?
Tak. Zabijasz mnie tymi pytaniami.
Masz tutaj bardzo dobrze. Jesteœ wyj¹tkowy.
- Dlaczego? - Kolejne pytanie.
Nie mówisz nikomu o naszych rozmowach, prawda?
- Nie. - Bo mia³bym du¿e k³opoty.
Nie mówiê.
To dobrze.
Jak siê masz? Jak tam twój œwiat?
Z³apiê ciê póŸniej.
- Znowu coœ nawali³o? - No.
Co za niespodzianka.
Wychodzi.
Lepiej to napraw.
Za te pieni¹dze, które tu wsadzaj¹ mogliby mnie lepiej wyposa¿yæ.
Jasne.
Gotowy.
Od³¹czyæ.
Nie chcecie chyba ¿ebym tu puœci³ pawia.
Od³¹czyæ zawór.
Oddychaj.
No dalej.
Oddychaj.
Oddychaj!
No i widzisz. Od razu posz³o.
Jest zdrowy.
Witamy w œwiecie ¿ywych.
- Jak Trzy Halo? - Dobrze.
Œwiat³o.
Reakcje w porz¹dku.
- £atwo wam posz³o? - Tak.
Kolejny udany produkt.
Odeœlijcie maszynê do fabryki.
Ma³y robak.
Mo¿e nastêpnym razem nie sprawisz kolegom zawodu.
Witaj.
W³aœnie pobi³a ciê dziewczyna, co?
Alkohol jest zabroniony.
- Wiem,wiem. Proszê to coœ z owoców. - Napój orzechowy, poproszê.
Jest dobry na cerê.
Jesteœ chora?
Jak by³em w biurze doktora Merricka widzia³em twoje imiê na jakiejœ liœcie.
- Wszystko w porz¹dku. - To dobrze.
A ty?
U mnie te¿.
Widzê, kiedy k³amiesz. Widzê to po ruchu warg.
Odkry³em coœ. Robaka.
- Robaka? - Lataj¹cego.
- Mogê go zobaczyæ? - Chyba wlecia³ szybem wentylacyjnym.
- Ale one wyginê³y poprzez ska¿enie. - Wiem.
- I jak przelecia³ przez czujniki? - Musi zbyt ma³y.
Nie jest zbyt ma³y. Jak mu siê uda³o przetrwaæ?
Jak komukolwiek uda³o siê tam prze¿yæ?
Ci¹gle znajduj¹ ludzi i ich tu przywo¿¹.
Ale sk¹d oni siê bior¹?
To dobrze, ¿e znajduj¹ ocala³ych.
Dlaczego wszêdzie wietrzysz podstêp?
Po prostu czujê, ¿e coœ tu nie gra.
Dobre rzeczy zdarzaj¹ siê. Idê zobaczyæ robaka.
Gandu nauczy³ siê nowego s³owa od stra¿nika.
- Jakiego. - Koleœ.
Koleœ?
Nie wiem. Ktoœ tak mnie po prostu nazwa³.
- Hej koleœ. - Powiedzia³, hej koleœ?
- Za minutê rozpocznie siê loteria. - Jakbyœ mia³ jakieœ szanse.
Wyœwietliæ na wszystkich ekranach.
Rozpocz¹æ loteriê.
{y:i}Dobry wieczór. {y:i}Nadajemy na ¿ywo.
{y:i}Witamy na loterii.
{y:i}To by³ pracowity tydzieñ. {y:i}Dziœ mamy dwóch zwyciêzców.
{y:i}Dzisiejsi zwyciêzcy bêd¹ losowo {y:i}wybrani do przeprowadzki na wyspê.
{y:i}Dostan¹ siê, {y:i}do ostatniego raju na ziemi.
Zaczynamy krêciæ.
{y:i}Rozpoczynamy loteriê.
{y:i}Jordan Dwa Delta, wyst¹p.
{y:i}Twój czas nadszed³. {y:i}Przeprowadzasz siê na wyspê.
{y:i}Pozostali...
{y:i}nie traæcie nadziei.
Dziêkujê.
Nie mogê w to uwierzyæ.
- Rano wyjadê. - Mia³aœ racjê.
Dobre rzeczy zdarzaj¹ siê.
¯a³ujê, ¿e nie pozna³em ciê lepiej.
Wy dwoje...
uwa¿ajcie na bliskoœæ.
Do zobaczenia na wyspie.
Chcesz iœæ na wyspê.
Zosta³eœ wybrany.
Wyspa ciê oczekujê.
Jest taka piêkna.
Nigdy nie widzia³am dziecka.
- Mogê j¹ potrzymaæ. - Na razie nie.
Jadê na wyspê?
Gratulujê. Macie piêkn¹ dziewczynkê.
{y:i}- Dziêkujemy. - Moje dziecko.
Jak bêdziecie gotowi, usuniemy wasze dane z archiwum.
Starkweather to najlepszy futbolista. Mamy go tutaj. Uwielbiam go.
Niez³y z ciebie ziomal. Jest szansa, ¿e dostanê przesy³kê?
- Ale on ma teraz operacjê.
- Pos³uchaj. Mam œmig³owiec na l¹dowisku, a zbli¿a siê burza.
Nie latamy podczas deszczu.
S¹ na razie zajêci. Proszê usi¹œæ.
Co za zachowanie.
Puls 102. Ciœnienie 126 na 82.
- Gotowy? - Tak.
- SprawdŸcie czy wszystko dzia³a. - Ostro¿nie.
- Ostrze na miejscu. - Przygotowaæ siê do naciêcia.
Jesteœmy gotowi do otwarcia.
Wyczyœæcie ten wyciek.
Puls roœnie.
{y:i}Puls ci¹gle roœnie doktorze.
- Ciœnienie krwi? - 138 na 92
- Puls ci¹gle roœnie. - Ustabilizujcie to.
- Ci¹gle roœnie. - Nie chcê aby siê obudzi³. Muszê wyj¹æ w¹trobê.
O Bo¿e.
£apaæ go!
Stój!
Spokojnie.
Powoli. Nie uszkodŸcie go.
Pomocy!
Ja chcê jechaæ na wyspê.
Ja chcê ¿yæ!
Nie chcê umieraæ.
Wszystko w porz¹dku? Zdarza siê to pierwszy raz.
Zobaczcie na to...
Widzieliœcie?
To by³o okrutne.
Upad³ jak krowa.
Panowie...
rozumiem, ¿e nast¹pi³ wypadek.
{y:i}Starkweather uciek³ {y:i}ze sto³u operacyjnego.
- To jest takie œmieszne? {y:i}- Nie.
- A ty? - Z pewnoœci¹, nie.
Puœæcie to od pocz¹tku.
Stop.
Kto to?
To tylko medyk. By³ przestraszony, pomog³em mu.
Puœæ w zwolnionym tempie.
{y:i}Zatrzymaj.
Powiêksz nadgarstek.
Mamy uciekiniera.
Zróbcie porównanie twarzy.
- Jak mi³o, ¿e przyszed³eœ... - Musisz pójœæ ze mn¹.
Co?
{y:i}Mamy potwierdzenie. Lincoln Szeœæ Echo.
Pe³ne zamkniêcie strefy ska¿enia. ZnajdŸcie Szeœæ Echo.
- Maski w dó³. - Co wy wyprawiacie?
- Musimy zobaczyæ wasze twarze. - Nie obchodzi mnie to.
Zapakujcie tê w¹trobê.
ORGANY DO TRANSPLANTACJI
Jak on dosta³ siê do sektora medycznego?
SprawdŸcie to.
- Co ty robisz...? - Musisz mi zaufaæ.
- O czym ty mówisz? - Widzia³em ich.
- Kogo? - Lima i Starkweather nie ¿yj¹.
- Co? - Zabili ich. Zaczêli go ci¹æ...
- Przestañ. Wracam do pokoju. - Nie mo¿esz. Oni chc¹ ciê zabiæ.
- Jadê na wyspê. - Nie ma ¿adnej wyspy.
Widzimy go. Ma ze sob¹ kobietê.
Namierzcie ich.
Zaufaj mi.
{y:i}Uwaga mieszkañcy...
{y:i}alarm ska¿eniowy zosta³ {y:i}w³¹czony przez Lincoln Szeœæ Echo.
{y:i}Ka¿dy przebywaj¹cy z nim obywatel {y:i}zostanie poddany kwarantannie.
Z drogi!
Mamy ich na drugim piêtrze.
S¹ tam.
Przestañ.
{y:i}Zosta³eœ wybrany. {y:i}Aby prze¿yæ.
{y:i}Jesteœ wyj¹tkowy. {y:i}Masz wyj¹tkowy cel w ¿yciu.
{y:i}Chcesz iœæ na wyspê.
{y:i}Zasiedl wyspê. {y:i}Jesteœ czêœci¹ nowego pocz¹tku.
{y:i}Jesteœ wyj¹tkowy. {y:i}Zosta³eœ wybrany.
{y:i}Bardzo wyj¹tkowy.
{y:i}Chcesz iœæ na wyspê.
- Biegiem! - Tam!
Nadal myœlisz, ¿e wyspa istnieje?
ChodŸ.
Tam s¹ drzwi!
{y:i}Lincoln Szeœæ Echo przechodzi okres {y:i}kwarantanny po ska¿eniu.
{y:i}Jordan Dwa Delta zmierza {y:i}w kierunku nowego domu.
Jones Trzy Echo, proszê abyœ siê skoncentrowa³.
Bardzo tego pragnê. Uwielbiam t¹ pracê. Jest interesuj¹ca.
Lincoln Szeœæ Echo zosta³ ska¿ony. Martwi mnie to, bo to mój przyjaciel.
- To mój najlepszy przyjaciel. - Nic mu nie bêdzie.
Mam pytanie. Gdzie prowadz¹ te tuby?
{y:i}Ludzki organizm, {y:i}niepowtarzalny pod ka¿dym wzglêdem.
{y:i}Produkt trzech bilionów lat ewolucji. {y:i}Idealny w ka¿dym calu.
{y:i}Poza jednym. {y:i}Psuje siê jak wszystko inne.
{y:i}Od wieków idea udoskonalania {y:i}ludzkiego cia³a by³a celem nauki.
Myœlê, ¿e powinniœmy nastawiæ siê na wielki zysk.
£apiesz, o co mi chodzi?
Panie i panowie. Witam na kolejnym poziomie nauki.
Klony.
Organiczny twór z przyspieszonym czynnikiem wzrostu.
Aby odpowiada³ wiekowi klienta.
{y:i}Ogl¹dacie fazê pierwsz¹, {y:i}czyli fazê rozwoju.
{y:i}W ci¹gu 12 miesiêcy bêdzie gotowy {y:i}do noszenia waszego dziecka,...
{y:i}oddania wam p³uc czy œwie¿ej skóry.
{y:i}Nieró¿ni¹cych siê genetycznie {y:i}od waszych w³asnych.
{y:i}Zgodnie z ustalonym przez {y:i}prawo zasadami z roku 2015...
wszystkie klony utrzymywane s¹ w fazie wegetatywnej.
Dziêki czemu nie maja œwiadomoœci. {y:i}Nie myœl¹ ani nie cierpi¹.
{y:i}Nie czuj¹ bólu, mi³oœci, {y:i}szczêœcia i nienawiœci.
S¹ produktem, panie i panowie.
W ¿adnym wypadku...
{y:i}nie s¹ ludŸmi.
To nasz dyrektor od spraw klientów. Odpowie na pañstwa wszystkie pytania.
Dziêkujê.
{y:i}Chcê wam opowiedzieæ {y:i}o inwestycji waszego ¿ycia.
I powiem wam jak mo¿na ¿yæ do 70 lat d³u¿ej.
Doktorze Merick. Jestem Albert Laurent z ochrony.
{y:i}Jest pan wysoko oceniany {y:i}przez ministerstwo obrony.
Nie wiem, jakie s¹ pañskie osobiste kwalifikacje, ale moi ludzie s¹...
byli w Delta Force i SEALS. Francuskiej jednostce specjalnej G.I.G.N.
- Podobno coœ wam skradziono. - To powiedzia³em w departamencie obrony.
Rzeczywistoœæ jednak jest bardziej skomplikowana...
dlatego poprosi³em o twoj¹ pomoc.
- Mieliœmy tutaj w³amanie. - Ma pan przecie¿ ludzi z departamentu.
- Dlaczego wezwa³ pan mnie? - Bo oni w³o¿yli w to du¿o pieniêdzy.
Œciœle mówi¹c, 120 miliardów dolarów. Nie mogê pozwoliæ, aby siê rozmyœlili.
To, co pan im mówi to pañska sprawa. Potrafiê zachowaæ dyskrecjê.
Dobrze.
Uciek³y nam dwa produkty.
Ca³kiem nieŸle bior¹c pod uwagê ich wegetatywny stan.
Po wielu latach doœwiadczeñ doszliœmy do wniosku, ¿e bez œwiadomoœci,
ludzkiego doœwiadczenia, emocji, be¿ ¿ycia...
ich organy zawodz¹.
- Jak d³ugo ich nie ma? - 4 godziny i 36 minut.
- S¹ pieszo. - Tak.
Waid. Prêdkoœæ: 2,5 kilometra na godzinê.
- Czekaj na rysopisy. - Za³atwione.
Proszê za mn¹.
- Musimy iœæ dalej. - Nie mam ju¿ si³y.
- Spróbuj. - Ale dok¹d?
- Oby dalej st¹d. - Ale tutaj nic nie ma.
Wszystko umar³o.
A co jeœli jesteœmy ska¿eni?
Wtedy ju¿ byœmy nie ¿yli.
Nie ma ¿adnego ska¿enia. To by³o k³amstwo.
- Co to jest? - Nie wiem.
Ale na pewno jest ¿ywe.
ChodŸ. Cokolwiek to jest, jest wredne. Odpoczniemy tutaj.
{y:i}Klientka, która zamówi³a Jordan Dwa Delta {y:i}uleg³a wypadkowi i jest w œpi¹czce.
- Wymaga transplantacji wielu organów. - Ile czasu jej zosta³o?
- Dwa do trzech dni. - A Szeœæ Echo?
By³ pierwszym, który zacz¹³ zadawaæ pytania.
Zaczê³o siê objawiaæ jego cz³owieczeñstwo i niestabilne zachowania.
Nie potrafiê powiedzieæ, czemu. Czekam na wyniki testu synaptycznego.
- Co wiedz¹ o œwiecie na zewn¹trz. - Niewiele.
Wpoiliœmy im informacjê o globalnym ska¿eniu.
To powstrzymywa³o ich przed wychodzeniem.
Wyspa jest ich jedyn¹ nadziej¹.
Jedynym celem.
Wszystko, co dla niech przygotowaliœmy. Bajki, ksi¹¿ki, gry...
zaprogramowano, aby zaj¹æ ich czas i wyeliminowaæ czysto ludzkie odruchy.
{y:i}Aby zapobiec oczywistym komplikacjom {y:i}s¹ pozbawieni potrzeby seksu.
{y:i}Wyeliminowaliœmy ich bliskie kontakty.
{y:i}Mo¿na nawet powiedzieæ...
¿e s¹ jak dzieci.
Na poziomie piêtnastolatka.
- Co to by³o? - Nie wiem.
Ale chcê takiego.
Popatrz...
Trasa 39.
ChodŸ.
Mam to od przyjaciela.
To chyba tu.
Co jest?
- Znasz faceta o imieniem McCord? - Znam, a kto pyta?
- Ja. - A ty, to niby, kto?
- Lincoln Szeœæ Echo. {y:i}- Jordan Dwa Delta.
Jasne.
- Jesteœcie œwirami od UFO? - U-co? Nie.
Nie wydaje mi siê. McCord?
Masz szczêœliwy dzieñ kapitanie Kirk. Jest w puszce.
- W puszce? - Wysy³a przesy³kê.
Jak¹ przesy³kê?
Nie graj mi na nerwach. Pierwsze drzwi na prawo.
Dziêkujê.
Muszê iœæ. On wysy³a ³adunek w puszce.
- Cos do picia? - Tak, proszê.
Czysta dla ciebie.
To dopiero suka.
To jest sektor 5?
Skurwielu.
- Ty! - Jak do diab³a siê wydosta³eœ?
Dlaczego nas ok³amuj¹?
- Bêd¹ ciê szukaæ. - Powiedz mi, co siê dzieje.
O co chodzi? Jak nas zobacz¹ to bêdziemy martwi.
Puœæ mnie. Mo¿e podci¹gnê spodnie?
Zabiorê ciê do mnie. Tam bêdziemy sami.
Ed...
Mc...
- Potrzebujesz czasu? - To nie jest to, na co wygl¹da.
- Jasne. - Wynocha ty g³upi...
Przestañ!
Nie mo¿esz tak traktowaæ ludzi. To niegrzeczne.
Ona nie wie, co to lizanie.
Przyprowadzi³eœ jeszcze jednego?
Odwal siê Joe! Nie popychaj mnie.
Zapisz na mój rachunek. To moi znajomi z miasta.
Idziemy. Podaj mi swój numer.
Dwa Delta.
Nie wkurzaj mnie.
Ale mi³o...
Mc nie mówi wiele o swojej pracy. Pracujecie z nim?
Ratowanie ¿ycia musi dawaæ wiele satysfakcji.
Fajne macie wdzianka.
Trzeba tu du¿o piæ, aby siê nie odwodniæ.
Ale to s³odkie Mc. Maj¹ takie same bransoletki.
- Musimy zrobiæ sobie takie same. - Suzie.
Pamiêtasz jak rozmawialiœmy o rozmawianiu?
No w³aœnie.
Mog³abyœ zejœæ na dó³ i przynieœæ nam piwo, a my sobie pogadamy.
Dobrze kochanie. Tylko chcia³am siê zaprzyjaŸniæ.
Wiem.
Dlaczego nas ok³amuj¹ Mc?
- ¯ebyœcie nie wiedzieli, czym jesteœcie. - Czym jesteœmy?
{y:i}- Czym jesteœmy? - Dlaczego to ja muszê was uœwiadamiaæ?
Pos³uchajcie. Jesteœcie...
Nie jesteœcie tacy jak ja.
Nie jesteœcie ludŸmi.
W sumie to jesteœcie ludŸmi, ale nie prawdziwymi.
Nie jak prawdziwa osoba. Jak na przyk³ad ja.
Jesteœcie klonami.
Jesteœcie kopiami ludzi, ¿yj¹cych w realnym œwiecie.
- Co? - Klonami?
O czym ty mówisz?
Kiedy jakaœ baba potrzebuje nowej skóry na lifting albo ktoœ zachoruje...
i potrzebuje nowych czêœci to wtedy bior¹ to wszystko od was.
Ale ja mam matkê. Pamiêtam j¹.
- Wiem. - Doros³am na farnie.
- Mia³am ma³ego pieska i rower. - Racja.
By³ ró¿owy, potem bieg³aœ do domu babci i dzwoni³aœ w ma³y dzwoneczek...
a ona wychodzi³a i przynosi³a œwie¿o wypieczone ciasteczka.
- Tak. - Nie.
Implanty pamiêci.
Widzia³em to. Mój kumpel jest tam programist¹.
Pokaza³ mi to. Jest oko³o 12 historyjek.
Ró¿ni¹ siê tylko detalami, ale w sumie s¹ podobne.
¯ycie, które myœlicie, ¿e mieliœcie przed ska¿eniem,
nigdy nie istnia³o.
Nie patrzcie tak a mnie. Przynajmniej mieliœcie rower.
Z chêci¹ bym zamieni³bym siê z wami wspomnieniami z dzieciñstwa.
Od jak dawna ¿yjemy?
Jesteœ generacj¹ Echo, wiêc ty trzy. Delta oznacza, ¿e cztery.
Trzy?
Jedynym powodem, dla którego istniejecie jest to, ¿e ka¿dy chce ¿yæ wiecznie.
To nowy amerykañski sen.
A gdzieœ tam s¹ ludzie, którzy zap³ac¹ za to ka¿de pieni¹dze.
Nie obchodzi ich, ¿e nas zabijaj¹? {y:i}¯e jesteœmy rozbierani na czêœci?
Nawet o tym nie wiedz¹.
Myœl¹, ¿e le¿ycie sobie w galarecie w trybie wegetatywnym.
{y:i}Dlaczego niby bylibyœcie w wielkim bunkrze pod ziemi¹?
Nie chc¹ ¿eby, ktokolwiek pozna³ prawdê.
- A ju¿ na pewno nie sponsorzy. - Sponsorzy?
Ludzie, którzy was zamówili. Wasi w³aœciciele.
Ale dlaczego nasi w³aœciciele nie wiedz¹, ¿e my ¿yjemy?
To, ¿e ktoœ chce zjeœæ hamburgera nie oznacza, ¿e chce poznaæ krowê.
Poza tym...
Nie wiecie nawet ilu ludzi zamieszanych jest w ten spisek.
Sponsorzy nie s¹ tego czêœci¹. S¹ najwy¿sz¹ klas¹ ludzi.
Jeœli poznaliby prawdê, Merrick wylecia³by z interesu.
Wiêc musimy ich znaleŸæ i im wszystko powiedzieæ.
Co? Nie, nie, nie.
Najgorszy pomys³, jaki s³ysza³em. Wtedy by³bym ju¿ trupem.
- Nie wspominaj¹c o zwolnieniu. - Musimy, to nasza jedyna szansa.
Przestañcie. Dajcie spokój.
Jesteœcie jak nowy silnik w samochodzie. Ich to nie obchodzi.
Myœlicie, ¿e zale¿a³oby im?
{y:i}Wiecie, co bym zrobi³ na waszym miejscu? Uciek³bym jak najdalej st¹d.
- Na wybrze¿e. - My nie prosimy ciê o pozwolenie.
Prosimy ciê o pomoc.
Bo¿e.
Ciê¿ko bêdzie nam znaleŸæ uciekinierów.
Wczoraj wszczepiono mu mikrosensory. SprawdŸcie ich czêstotliwoœæ.
Ale sygna³ bêdzie widoczny w promieniu nieca³ego kilometra.
Zróbcie to.
Wasi sponsorzy nazywaj¹ siê: Tom Lincoln i Sara Jordan.
Jej ¿yje w Nowym Jorku.
Numer przy waszym imieniu to kod pocztowy.
Szeœæ Echo oznacza, ¿e twój sponsor mieszka w Los Angeles.
- Jedziesz do stanów. - Do stanów.
Ubierz to. A ty chodŸ tutaj.
To s¹ torby. Wk³ada siê tu rzeczy.
Plecaki dla ch³opców. Torebki dla dziewczyn.
Nie jesteœmy idiotami.
To nie ja myœla³em, ¿e pojadê na wyspê.
Takich rzeczy ludzie raczej nie nosz¹ na zewn¹trz.
To jest dla facetów. Klony tego nie nosz¹.
Pos³uchajcie. To jest karta kredytowa.
W ci¹gu 24 godzin zg³oszê kradzie¿. Nastêpnie u¿ywajcie gotówki.
Pos³uchajcie...
Wiem, ¿e to wszystko jest dla was nowe.
Ale jest jedna uniwersalna prawda...
Nigdy nie dawaj kobiecie swojej karty kredytowej.
Dobra.
Mam coœ.
Poci¹g bêdzie za kilka minut.
Poczekajcie tu na mnie.
Popatrz.
{y:i}Dzieci.
Poci¹g nie zatrzymuje siê a¿ do L.A. Potrzebujecie ich, aby wsi¹œæ.
Jak bêdziecie na miejscu, szukajcie sponsora poprzez biuro informacji.
- Co to jest biuro informacji? - Tam powiedz¹ wam gdzie on mieszka.
Nie ufajcie nikomu.
Powiem wam jedn¹ prawdê na temat ludzi. Zrobi¹ wszystko, aby prze¿yæ.
Dziêki Mc.
{y:i}Bardzo dziêkujê.
Pójdê na górê i kupiê wam mapê L.A. Nie wpakujcie mnie w k³opoty.
Chyba ich mam. {y:i}To ta dwójka po œrodku.
Uciekajcie!
Biegnij!
Co to za ludzie? Zabili Mc.
- To mia³a byæ prosta robota. - Mamy kartê kredytow¹.
McCord u¿y³ jej, aby kupiæ bilety na poci¹g.
Dostañcie siê do jego konta. Skontaktujcie siê z konduktorem.
Zorganizujcie dru¿ynê w LA.
Jestem najszybciej jak mog³em. Zakoñczy³em selekcjê ¿o³nierzy.
- Chcesz zobaczyæ? - Nie teraz.
Popatrz na to.
Szeœæ Echo to narysowa³.
Renovatio.
- To po w³osku? - To ³acina.
- Nie uczyliœmy ich ³aciny. - Dobrze o tym wiem.
Gdzie siê jej nauczy³?
Jakie s¹ wyniki testu synaptycznego?
- Nied³ugo bêd¹... - Przyspiesz to.
Tam.
W³aœnie przyjechaliœmy. Miejskie kamery ju¿ ich zarejestrowa³y.
Przepraszam, gdzie jest informacja?
Dziêki.
{y:i}Blecher, Sis Grand, Spring. {y:i}Gdzie jesteœcie?
{y:i}Uœmiechnijcie siê do kamery.
{y:i}Morris Flower. {y:i}No dalej.
{y:i}Wy wygl¹dacie znajomo.
Mam was.
Dwa motory odrzutowe.
{y:i}Mamy ich w kamerach.
Ruszamy!
{y:i}U¿ywaj¹ karty kredytowej. S¹ w sektorze 930.
- Wchodzimy do sektora 930. - Nie, nie, nie.
Policja ju¿ tam jedzie, te¿ odczytali sygna³ karty McCorda.
- Tom Lincoln {y:i}- Proszê czekaæ.
{y:i}Nie ma go na liœcie.
Sarah Jordan.
- S³ucham? - Szukam Sary Jordan.
- Jest chora. - Mogê z ni¹ porozmawiaæ?
{y:i}Jest w szpitalu. Mamo, czy to ty?
ChodŸmy.
Rêce do góry. Róbcie co mówiê.
Rób, co mówi¹.
Nadajnik. Szybko! Ruszaj siê.
Jesteœcie podejrzani o morderstwo Jamesa McCorda.
Co?
On nam pomaga³. By³ moim przyjacielem.
Wszystko, co powiesz mo¿e zostaæ u¿yte przeciwko tobie w s¹dzie.
Co to jest s¹d?
Jad¹ z policj¹. Zatrzymali ich w zwi¹zku z morderstwem.
To jakiœ koszmar. Nie mo¿esz do tego dopuœciæ.
Rozumiesz? U¿yj wszystkiego, co bêdzie konieczne.
Rozkazujê ci opanowaæ sytuacjê.
Jedziemy z podejrzanymi. Dwójka doros³ych bez identyfikacji.
- Bêdziemy potrzebowaæ testów DNA. - Nazywam siê Tom Lincoln.
- SiedŸ cicho. - SprawdŸcie moje akta.
Mamy dwie minuty opóŸnienia.
Wysiadaj Lincoln!
ChodŸmy!
Gliny!
Biegiem!
Widzê ich. Ruszajcie siê.
Podaj lokalizacje obiektu.
- Chowaj¹ siê na przyczepie ciê¿arówki. - Pozb¹dŸcie siê ich.
IdŸ.
Szybko!
Nie przecisnê siê!
Uwaga!
Na prawo!
{y:i}JedŸcie za nimi.
Uwaga!
Nie pozwólcie im uciec.
Dobra robota.
{y:i}Dalej nie przelecê.
Zajmijcie siê ciê¿arówk¹!
Gliny!
Zawraca.
Zostañ tu.
- Sk¹d wiesz, co robisz? - Nie wiem.
Trzymaj siê!
Uwa¿aj!
Trzymaj siê!
Trzymam ciê.
- Nie upuœæ mnie! - Mam ciê!
Wspinaj siê!
Jeœli nie da siê ich cicho pozbyæ, za³atwcie to w inny sposób.
S¹ na oko³o 70 piêtrze. Na szczycie logo budynku.
Ciê¿ki dzieñ.
ChodŸmy.
Policja. Proszê odsun¹æ siê od okien.
Macie ich?
Tam s¹.
SiedŸ nisko.
ChodŸ.
Musimy zawróciæ ,aby mieæ strza³.
Zawracaj¹.
O nie.
Odleæ od tego.
Jezus musi was kochaæ. To by³o niez³e wariactwo.
ChodŸ dziewczyno. Ciebie na pewno kocha.
- Potrafi pan utrzymaæ sekret? - Oczywiœcie.
Coœ tu jest nie tak. Coœ, o czym nawet pan mo¿e nie wiedzieæ.
Co takiego?
Nie jestem pewien czy ska¿enie jest prawd¹.
Dlaczego tak uwa¿asz?
Lincoln mówi³, ¿e znalaz³ lataj¹cego robaka w sektorze szóstym.
Myœlê, wiêc, ¿e i my moglibyœmy opuœciæ to miejsce.
- Mówi³eœ o tym komuœ? - Nie.
Ale zrobiê ma³e dochodzenie. Dojdê do tego, o co tu chodzi.
A kiedy to nast¹pi, podzielê siê tym z panem.
Dziêkujê.
Chcê byæ pomocny. Podoba mi siê tu.
Ale patrz¹c na loteriê, coœ tam nie gra.
Tak.
Wiesz...
jesteœ jednym z pierwszych z generacji Echo.
Jesteœ bystry.
Tak.
Pamiêtam, kiedy ja tu przyby³em.
Ocala³em tak jak i ty.
By³em jednym z pierwszych.
Naturalnym jest zastanawianie siê nad œwiatem nas otaczaj¹cym.
Mo¿na powiedzieæ, ¿e to jest...
ludzkie.
Boli!
Dostarczcie mi listê wszystkich osobników generacji Echo.
Widzia³em adres Toma Lincolna. Pójdziemy tam jak przestanie padaæ.
Jak go znajdziemy bêdzie ju¿ dobrze.
Ten ch³opiec by³ podobny do mnie.
Jego mama umrze, prawda?
Nie wiem.
K³amiesz.
Zimno mi.
- WejdŸ. - Nie mogê.
Ja wchodzê.
O mój Bo¿e.
Jestem Lincoln Szeœæ Echo. Jestem twoj¹ polis¹ na ¿ycie.
Co robisz w moim domu?
Musi pan to zobaczyæ?
To...
jest piêkne.
To test synaptyczny zrobiony na Szeœæ Echo rok temu.
A to jest ten z przed kilku dni.
Mo¿na zauwa¿yæ jak wzros³o jego doœwiadczenie.
Jest dojrzalszy o 30 lata nie o 3, co jest niemo¿liwe.
- A mo¿e wywo³a³a to infekcja. - Infekcja nie nauczy ciê ³aciny.
Ani jak lataæ.
To s¹ wspomnienia.
Ale nie jego.
Nale¿¹ do jego w³aœciciela.
Widzia³em ciê wczeœniej.
- By³aœ na ok³adce Maxim. - Maxim?
To czasopismo dla mê¿czyzn.
Zdjêcia kobiet z ma³ymi, krótkimi...
opowiadaniami.
Jesteœ bardzo popularna.
- Co to jest? - Wygl¹da jak blizna.
Masz tak¹ delikatn¹ skórê. Wiedzia³aœ?
Przygotowa³em ci na górze ubrania.
Dziêkujê.
Nie. To ja dziêkujê.
- Czeka³em a¿ siê obudzisz. - Myœla³em, ¿e bêdziesz wy¿szy.
Przykro mi, ¿e ciê zawiod³em.
PodejdŸ.
Jest niewiarygodna.
Masz dopiero 3 lata i jesteœ z kobiet¹, której ja nie móg³bym mieæ nigdy.
To ona mnie znalaz³a. To mój najlepszy przyjaciel.
- Dlaczego brzmimy odmiennie? - Jestem ze Szkocji.
Jestem ze Szkocji.
I bez tego wystarczaj¹co mnie przera¿asz.
Bez tego.
Przestañ. Wystarczy ju¿.
Wystarczy. Przepraszam.
- To jakieœ wariactwo. - Tak, to dziwne.
- Budujesz ³odzie? - Projektujê je.
Zacz¹³em od samochodów i motocykli. Prototypy.
Wszystko, co przysz³o mi do g³owy. Jestem maniakiem prêdkoœci.
Motocykle. NieŸle.
Wydaje mi siê, jak bym je wczeœniej widzia³.
Zawsze to robi³em, ale nawet nie marzy³em, ¿e siê na ty wzbogacê.
Co to jest Renovatio.
Po ³acinie oznacza to odrodzenie.
Pos³uchaj...
Erotyczna hipoteza. Imprezowy dar od Boga.
Co?
Wielkie iloœci seksu.
- Seksu? - Seksu z...
Jesteœ prawiczkiem?
Masz przy sobie tak¹ kobietê, i jesteœ prawiczkiem?
Nie popsujê ci niespodzianki.
Lekarz powiedzia³, ¿e moja w¹troba rozpadnie siê w ci¹gu dwóch lat.
Nie jestem dobry w wyra¿aniu ¿alu i przepraszaniu.
Pos³uchaj...
Jesteœmy poszukiwani.
Chc¹ nas zabiæ. Przyszliœmy tu po pomoc.
- W czym mam wam pomóc? - W uœwiadomieniu ludzi, co robi instytut.
Ale kto w to uwierzy? Patrzê na ciebie i sam w to nie wierzê.
Kim jest ten cz³owiek? Znam go.
- Jest Amerykañskim prezydentem. - On te¿ ma klona.
- Jest totalnym idiot¹. - Te¿ nigdy go nie lubi³em.
- Wiele ludzi na to patrzy. - Sporo.
Jeœli uda³oby siê nam tam dostaæ ludzie zobaczyliby nas i poznali prawdê.
Wiêc naszym planem jest dostaæ siê do NBC i poprosiæ, aby wcisnêli nas...
zaraz po pogodzie. - Dla ciebie to mo¿e nic nie znaczy.
S¹ nas tysi¹ce.
Nie wiedzieliœmy, ¿e wszyscy tam umrzemy.
Pomó¿ nam.
Dobrze. Pozwólcie, ¿e tylko ubiorê buty.
Poœpiesz siê, Tom.
Instytut.
{y:i}- W czym mogê pomóc? - Mówi Tom Lincoln.
Witam, panie Lincoln.
Mo¿e wyjaœnicie mi, dlaczego moja polisa na ¿ycie siedzi na dole na kanapie?
{y:i}- Mo¿e pan zaczekaæ. - Jasne.
Przepraszam, ale musia³em siê pozbieraæ do kupy.
Idziemy? Gotowi?
- Coœ nie gra. - Co?
Jego oczy k³ami¹.
- Poczekaj. - Nie idŸ.
{y:i}Idziemy?
- Tak. - Wszystko gra?
Tak. Ona zostanie tutaj na wypadek...
gdyby nam nie uwierzyli. - ChodŸmy razem.
Ona zostaje.
Powodzenia.
Dziêkujê.
- Podoba ci siê? - Tak.
- Poprowadzê. - Nie, ja poprowadzê.
Mówiê powa¿nie.
Wiesz jak?
- Tak, nauczy³em siê. - Ale nie znasz drogi.
Poka¿esz mi j¹.
Ale uwa¿aj. To Cady V12.
750 koni mocy. Kosztowa³ 500.000 dolarów.
Po³ó¿ tam kciuk.
Jesteœ wart ka¿dego centa. Mamy nawet te same linie papilarne.
- Co robisz? - Obieram cel.
{y:i}Witam, panie Lincoln. {y:i}Gdzie chcia³by pan pojechaæ?
- Studio telewizji NBC. {y:i}- Chwileczkê.
Dziêki, ¿e to dla nas robisz.
Nie ma sprawy. Zrobi³byœ to samo na moim miejscu.
- Ile ciê kosztowa³em? - Piêæ milionów dolarów.
- To du¿o ? - Ma³o jak za oszukanie œmierci.
Czerwone. Czerwone!
- Zatrzymaj siê. - Dlaczego?
Zatrzymaj siê!
Co siê sta³o?
Czerwone œwiat³o oznacza, ¿e masz siê zatrzymaæ.
- Tego nie wiedzia³em. - Podobno potrafisz jeŸdziæ.
Wiem jak siê jeŸdzi, ale nie wiem, co oznaczaj¹ œwiat³a.
Przykro mi, ale nie jestem gotowy na œmieræ.
Ja te¿!
- Co robisz? Zatrzymaj siê. - Nie!
Zatrzymaj samochód!
- Zatrzymaj bo ciê zastrzelê! - Nie!
Jedziesz pod pr¹d!
Nie gryŸ mnie!
Strzelaj¹ do nas.
Strzelili w silnik! W mój silnik!
O Bo¿e! Mój nos!
Gdzie siê wybierasz?
- Wstawaj! - Puœæ mnie.
Nie strzelajcie. Bêdzie mi potrzebny.
Nie strzelajcie. To mój klon!
- Ja jestem Tom Lincoln. - To ja jestem Tom Lincoln.
On k³amie! Zamknij siê!
Jestem twoim w³aœcicielem.
On jest klonem. Ja jestem Tom Lincoln.
Nie celuj we mnie, idioto.
To on jest klonem a nie ja. Jestem Tom!
Ja jestem Tom! On k³amie!
Celuj w niego. Nie!
Zamknij siê. Jesteœ klonem.
Ja jestem Tom Lincoln.
Cholera.
By³o blisko.
Uwa¿asz to za dziwne, ¿e moja polisa na ¿ycie w³aœnie próbowa³a mnie zabiæ?
Tu wszystko jest bardziej ni¿ dziwne. Gdzie jest kobieta?
Mówi³a, ¿e wyje¿d¿a z miasta, aby szukaæ swojego sponsora.
By³eœ œwiadkiem tajemnic handlowych.
Chodzi ci o to, ¿e tworz¹ ludzkie istoty niczym nie ró¿ni¹ce siê od nas?
Rozmawia³eœ z kimœ o tym?
- Kto by w to uwierzy³? - Mogê na to liczyæ?
Mo¿esz liczyæ na to, ¿e ludzie zrobi¹ wszystko, aby przetrwaæ.
Ja po prostu chce ¿yæ...
i nie obchodzi mnie jak.
Dziêkujê.
Dziêkujê bardzo. Dobra robota.
Stój!
To ja.
Ty.
To co robisz jêzykiem jest przyjemne.
Wiem. Otwórz usta.
- Dlaczego nie robiliœmy tego wczeœniej? - Zamknij siê.
Wyspa jest prawdziwa.
To my.
- Ilu jest wadliwych? - Oko³o po³owy.
Wykryto te same œcie¿ki pamiêci w generacjach Echo i Foxtrot.
Musimy przebudowaæ nasz ca³y system.
Szeœæ Echo pokaza³ nam lukê.
Ludzk¹ ciekawoœæ.
To cztery generacje predestynowane do niepo¿¹danych zachowañ.
- Co pan sugeruje? - Pozbycie siê.
Chce pan sun¹æ produkt wart 200 milionów dolarów?
- Tak. - Œwietnie.
{y:i}Po³¹czenie z Merrick Biotech.
{y:i}Mówi Charlie Withman. {y:i}Jestem dyrektorem od spraw klientów...
{y:i}w Merrick Biotech. {y:i}Chcia³em pana bardzo przeprosiæ...
{y:i}za wczorajszy nieszczêœliwy wypadek.
{y:i}Pana polisa nadal jest wa¿na{y:i} i ten incydent nie mia³ na ni¹ wp³ywu.
{y:i}Kontaktujemy siê z innymi powa¿nymi {y:i}klientami z informacj¹ o usterce.
{y:i}Proszê do nas oddzwoniæ...
{y:i}Nieszczêœliwy wypadek?
{y:i}To oœwiadczenie chyba nie pasuje {y:i}do sytuacji, nie uwa¿a pan?
Widzê, ¿e jest pan w domu. Nie jest pan w szoku?
Mnie te¿ raz ktoœ przystawi³ pistolet do g³owy.
Nigdy tego nie zapomnia³em. By³em w szoku przez 2 dni.
O jakiej usterce pan mówi?
{y:i}To ma³y defekt w czterech {y:i}liniach naszych produktów.
- Co zamierzacie z tym zrobiæ? - Zacz¹æ od nowa.
- Zacz¹æ od nowa? {y:i}- Nie ma siê, czym przejmowaæ.
{y:i}Gwarantujemy nasze us³ugi w 100%.
{y:i}Nieszczêœliw¹ niedogodnoœci¹ dla {y:i}pana jest to, ¿e bêdzie pan musia³...
{y:i}przejœæ u nas ponownie testy {y:i}aby zagwarantowaæ pana polisê.
{y:i}To pañskie zadanie na dziœ. {y:i}Przys³aæ helikopter o 15:00?
Oddzwoniê do pana.
{y:i}Doktorze Merrick.
Jak usuniemy tak¹ czêœæ populacji bez wzbudzenia podejrzeñ u innych?
Mechanizm jest na miejscu.
Masowe wygrane!
Mia³ dziennik i wiele map.
Muszê jeszcze wykombinowaæ jak wsadziæ to do wody.
Bêdziemy p³yn¹æ na po³udnie.
Bêdziemy siê mogli kochaæ, jak prawdziwi ludzie.
Znikniemy.
Tak.
Ale przedtem.
Wszyscy ludzie, których zostawiliœmy za sob¹.
{y:i}Jones Trzy Echo.
{y:i}Kiedy uciekaliœmy {y:i}widzia³em pomieszczenie.
{y:i}Jeœli móg³bym siê tam dostaæ {y:i}i to wy³¹czyæ poznaliby prawdê.
{y:i}Panowie...
Jest jeszcze jedna sprawa, która wymaga waszego zatwierdzenia.
{y:i}Usuniêcie wadliwego produktu {y:i}wartego 200 milionów dolarów.
Kto jest za?
- Ja. - Ja. - Ja.
{y:i}Zosta³eœ wybrany.
{y:i}Jesteœ wyj¹tkowy.
{y:i}Bardzo wyj¹tkowy.
Dziêkujê.
Proszê.
- Podziêkujcie pani. - Dziêkujê.
Nadlatuje produkt Jordan.
- Eskortujcie j¹ do sektora 7. - Pójdê siê przywitaæ.
Panie Lincoln, dziêkujê za przybycie.
Œwietnie pana znów widzieæ.
Bardzo nam przykro z powodu tego, co siê sta³o.
Zapewniam pana, ¿e stworzymy nowy klon bez ¿adnych op³at.
Nic pan za to nie zap³aci.
Proszê przodem.
- Ma pan ochotê na jab³ko? - Nie.
- Ile to zajmie? - Oko³o godziny.
Czyta³em, ¿e jest pan ze Szkocji. Z jakiej jej czêœci pan pochodzi?
Rozumiem, ¿e te bzdury to pana praca, ale skoñczmy juz ta szopkê.
Rozumiem. Przepraszam.
Proszê w prawo.
Zajmê siê ni¹.
To bêdzie to samo badanie, co ostatnio, panie Lincoln.
Na pewno wszystko wyjdzie prawid³owo.
S³ysza³em, ¿e wytn¹ ci kolana, p³uca, serce.
Poæwiartuj¹ ciê.
Szkoda.
Nikt nie bêdzie mnie dotyka³.
- Daj mi klucz. - Postrzeli³aœ mnie.
- Zamknij siê. - Dawaj krótkofalówkê.
Na ziemiê.
W porz¹dku?
ChodŸ.
Przewidzia³em to. Tylko, ¿e pomyli³em siê w tym miejscu.
Coœ siê dzieje.
Panie i panowie, dziêkujê za cierpliwoœæ.
Na pewno jesteœcie podekscytowani wyjazdem.
Proszê pozostawiæ tu rzeczy osobiste i udaæ siê za mn¹.
WeŸ to i idŸ.
Musisz iœæ.
Wy³¹cz to.
Uwielbiam Picassa. A pan, panie Laurent?
Zrobi³ pan, co obiecywa³. Jestem zadowolony.
- A co Sar¹ Jordan? - Jest umieraj¹ca...
Jeœli nawet transplantacja siê powiedzie uszkodzenia jej mózgu mog¹...
okazaæ siê zbyt powa¿ne.
Za d³ugo zajmie przywracanie jej do ¿ycia.
Wiêc klon, którego przywioz³em zostanie i tak zlikwidowany?
To przywilej klienta, panie Laurent.
Proszê mi teraz wybaczyæ. Jestem zajêty.
Mój ojciec bra³ udzia³ w rebelii Ukenabi.
Kiedy zosta³ zabity, mnie i mojego brata naznaczono.
¯eby inni wiedzieli, ¿e jesteœmy podludŸmi.
Widzia³em i robi³em wiele rzeczy, z których nie jestem dumny...
ale w warunkach wojny to, co innego.
To interes.
Kiedy zabijanie sta³o siê interesem dla pana?
To coœ du¿o wiêkszego.
Odkry³em œwiêtego Graala nauki.
Dajê ¿ycie.
Klony to zwyk³e narzêdzia. Nie posiadaj¹ duszy.
Mo¿liwoœci s¹ tu nieskoñczone.
W ci¹gu dwóch lat bêdê móg³ wyleczyæ dzieci chore na bia³aczkê.
Ile ludzi mo¿e to powiedzieæ?
Chyba tylko pan i Bóg.
Chyba nim pan chce zostaæ, prawda?
Pan Withman ma pañskie wynagrodzenie.
Wygl¹da na pojedynczy strza³.
O nie.
Nie ten nadgarstek.
{y:i}Doktorze Merick.
{y:i}Cia³o, które przywieziono...
{y:i}to klient.
W³¹czyæ alarm. Lincoln Szeœæ Echo.
Mamy problem w pomieszczeniu hologramów.
{y:i}Komputer wykry³ prawdopodobne {y:i}w³amanie w pomieszczeniu hologramów.
- Prosimy wejœæ do pomieszczenia. - Dlaczego nie dosta³em mojej torby?
Zapraszam tam.
Jest pan pewny, co robi? To dobra droga?
Jest pan tu nowy? Nie jestem pewny, czy to dobra droga...
na wyspê.
To chyba jest z³a droga.
Otwórz drzwi!
Powiedzia³a: Otwórz drzwi.
Mog³eœ przej¹æ jego ¿ycie, ale ty zdecydowa³eœ siê wróciæ.
Jesteœ doprawdy wyj¹tkowy, Szeœæ Echo.
Nazywam siê Lincoln!
Ja ciê stworzy³em.
I ja ciê zniszczê.